Expositie van No-Rush Collectief
Schone Schijn
De kunstenaars van No-Rush - Marjolein Burbank, Flox den Hartog Jager, Mathilde
Hemmes, Marijke Leertouwer en Fransje Smit exposeren van 1 mei tot en met 17 mei 2026 in het Vincentiuskerkje te Velp bij Grave.
Deze expositie is dan te bezoeken op vrij-, zater- en zondagen en Hemelvaartsdag van 11.00 tot 17.00 uur.
De kunstenaars van No-Rush werken vanuit verschillende disciplines met verrassende Mixed Media technieken en ongebruikelijke materialen.
Zij willen een dialoog op gang brengen, niet alleen onderling, maar ook met de bezoekers, want in Schone Schijn is niets wat het lijkt.
Onder de schoonheid broeien verhalen van verlies, verval, verdriet, gevaar, verzet,
verleiding en verlangen.
@no_rush_collectief
www.kunstinzicht.nl
Marjolein Burbank
Het combineren van collage en borduurwerk is altijd een delicate kwestie. Langzamerhand heeft Marjolein Burbank (1957, Eindhoven) dit genuanceerde en subtiele spel onder de knie gekregen en een naam opgebouwd in dit genre. Haar universum? Tussen fantasie, feminisme en maatschappijkritiek speelt het met finesse, transparantie en poëzie. Als Nederlandse textielkunstenaar, wier werk thema's als feminisme, gender en discriminatie onderzoekt, beschrijft ze zichzelf als een verhalenverteller die met haar werk hedendaagse maatschappelijke kwesties aankaart.
@marjoleinburbank
www.marjoleinburbank.weebly.com
Flox den Hartog Jager
Hoewel Flox den Hartog Jager (1954, Amsterdam) als kind altijd zei, dat ze liever edelsmid wilde worden dan dat ze ging studeren, liep het anders. Ze studeerde achtereenvolgens bibliotheekwetenschappen, filosofie en geschiedenis en werkte als informatiemanager in het bedrijfsleven. Ze begon met quilten toen ze de lapjes erfde van haar schoonmoeder, een echte lappenvrouw. Textiel bleek een goed alternatief voor de sieraden die Flox ooit dacht te gaan maken. Toen haar kinderen gingen studeren kreeg ze tijd om haar creatieve kant verder te ontwikkelen en volgde ze een groot aantal masterclasses en workshops. Sindsdien heeft ze haar werk geëxposeerd tijdens vele nationale en internationale tentoonstellingen. Sinds kort volgt ze lessen edelsmeden en realiseert ze haar jeugddroom alsnog.
Ze is steeds op zoek naar verhalen in haar werk. Inspiratiebron is het menselijk leven en mythen, legenden, verhalen en symbolen, die het leven duiden, ook al is het maar met een knipoog. De laatste paar jaar is ze geboeid door verhalen over het einde van de geschiedenis, zoals verteld in de Apocalyps. De overeenkomst met de huidige tijd is overduidelijk.
@floxdenhartogjager
www.floxdenhartogjager.nl
Mathilde Hemmes
Mathilde Hemmes (1961, 's-Hertogenbosch) werkte tot haar 40e als verloskundige. Zij maakte veel geboortes mee, maar werd ook regelmatig geconfronteerd met de dood. Nadat zij met de verloskunde stopte ging zij van 2001-2005 naar kunstacademie Minerva in Groningen. Met haar eindexamenwerk, waaronder een ‘Babyjasje van kuikentjesbont’ en de video ‘Stuiterkuikens’, won zij de Klaas Dijkstra academieprijs voor autonoom beeldende kunst. Haar fascinatie als kunstenares met seks, geboorte en dood heeft niet alleen betrekking op haar ervaringen in de verloskunde maar ook op haar eigen leven. Zo werd bijvoorbeeld de video ‘In de val’ metafoor voor haar situatie toen zijzelf ernstig ziek werd.
In haar huidige werk, meest met textiel, zien we, zoals in haar Limoeren, behalve verwijzingen naar ziekte en dood ook geboorte weer als thema, nu vanuit haar rol als oma.
@mathildehemmes
www.mathildehemmes.nl
Marijke Leertouwer
Marijke Leertouwer (1962, Hanau am Main) studeerde in 1986 af aan de Willem de Kooning Academie, richting tekenen/schilderen. Assemblagekunst lag toen nog niet in het vizier. Het verzamelen van mooie materialen was al wel een passie. Zijden stoffen, oude bedrukte vellen papier en ander moois. Uiteindelijk moest er toch meer mee gedaan worden dan er alleen maar naar kijken.
De geleidelijk aan ontstane assemblages bestaan uit zogenaamde ‘objets trouvés’. Uit kleine of grote objecten samengestelde composities, vol van vervlogen herinneringen. Favoriet materiaal zijn fragmenten van oude klederdracht, doosjes, houtsnijwerk en religieuze objectjes. Liefst met sporen van een vorige gebruiker. Door het gebruik van oude materialen wordt de verhalende kracht versterkt. Elk krasje, vlekje en elke imperfectie vertelt immers een verhaal. Het is aan de toeschouwer om alle deeltjes tot één geheel te vormen en het individuele verhaal te ervaren. De assemblages dragen een mysterie met zich mee en achter elke toeschouwer schuilt een andere vertelling.
@marijkeleertouwer
www.marijkeleertouwer.com
Fransje Smit
Fransje Smit (1955, Amsterdam) werkt als beeldend kunstenaar in 3D en 2D, met mixed media en textiel en is docent beeldende vorming. Na haar studie aan de AIVE en de Rietveldacademie in Amsterdam heeft ze jarenlang als freelance ontwerpster gewerkt voor de grote tijdschriften op het gebied van babymode, kinderspeelgoed en interieur en kostuums voor theater. Daarnaast heeft ze kinderboeken geïllustreerd.
In samenwerking met mensen met dementie, schoolkinderen en volwassenen organiseerde ze verschillende community art projecten in Wageningen.
Als autonoom kunstenaar heeft ze de volgende waarden hoog in haar vaandel staan: dingen zien zoals ze zijn, kwetsbaar en chaotisch, versleten en vergankelijk, imperfect en uniek, levend en dood. Ze gebruikt hiervoor natuurlijke materialen als wol en zijde, in combinatie met weggegooide ‘thingies” uit haar omgeving. In de kleur wit, die zovele schakeringen heeft, als symbool voor zowel begin als einde, de kwetsbaarheid van het pasgeborene en het tere van versleten. Ze bouwt intuïtief tot het klopt, beweegt tussen intentie en toeval, tussen loslaten en controle. Alles met de hand in allerlei basale technieken. No rush.
@fransjesmit
www.fransjesmit.nl
Voor meer informatie over de exposities en concerten van Kunst in het Kerkje, kijk op www.kunstinhetkerkje.nl.
