Stilte voor de storm

Column door Eefke Peeters
vrijdag 18 februari 2022


Nu ik deze column schrijf zit ik op kantoor in Boxmeer.

De bomen staan nog geruisloos nietsvermoedend op hun plek. Een enkele windvlaag die de dorre bladeren even oplicht is de enige aanwijzing dat het niet compleet windstil is.

Ondertussen krijg ik een mail dat de school eerder sluit, een bezorgd appje of ik wel op tijd richting huis ga en hoor ik allerlei maatregelen vanwege de storm.

Verbaasd kijk ik nogmaals naar buiten, twee vogels zweven vredig door de lucht en pauzeren even in de dakgoot. Ik weet het niet hoor.

Toen storm Corrie overtrok ben ik met een vriendin gewoon richting Almere vertrokken. Heerlijk rustig op de weg en nergens last van gehad. Maar Corrie is ook iemand die je uitnodigt op de thee, toch? Dat is wel anders met Eunice. Eunice klinkt gewoon als iemand die graag raast.

Voetbalwedstrijden worden afgelast, vluchten worden gecanceld en het treinverkeer ligt stil. Nu denk je waarschijnlijk, ja bij dorre blaadjes ligt het treinverkeer al stil. Maar mensen zelfs veel testlocaties zijn dicht! Dat klinkt toch als een voorbereiding op iets enorm heftigs? Eunice zou wel eens deze storm van de 21e eeuw kunnen worden.

Ik besef hoe deze situatie lijkt op de afgelopen jaren. Moet ik nu bang worden?

Moet ik nu per direct naar huis, ramen en deuren dicht en nog snel even de koelkast en voorraadkast vol met boodschappen stouwen? Moet ik de tv en radio aanzetten of juist uit? Oh my! Het dilemma ..

Ik wil niet leven in angst, maar ik wil natuurlijk ook niet midden in een heftige storm terecht gekomen. In mijn eentje. Hoewel … werd Dorothy niet meegenomen in de storm naar een kleurrijke nieuwe wereld? Het land van Oz? Waar heksen en tovenaars woonden? Waar verstand, je hart en moed de boventoon voeren. Ik denk dat ik het er op gok. En mocht ik vermist raken? Maak je niet druk, ik heb toevallig vandaag mijn rode schoentjes aan!